ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Αν κουβαλούσαμε μόνο της ημέρας το φορτίο δυσκολιών, πόσο πιο ξένοιαστη θα ήταν η ζωή μας!

Αποτέλεσμα εικόνας για stres
Αν μου πει ένας – κάποιος, πως δεν έχει μείνει ούτε ένα βράδυ ξάγρυπνος κατακλυζόμενος από αγχωτικές και αγωνιώδεις σκέψεις, θα δυσκολευτώ να τον πιστέψω.
Τα τελευταία χρόνια ζούμε, θαρρείς, ένα θρίλερ, μια υπεραγωνιώδη ταινία που επιφυλάσσει για όλους μας δυσάρεστες εκπλήξεις.
Ωστόσο δεν μπορεί η ζωή μας να είναι γεμάτη στρες και αγωνίες κι οι νύχτες μας άγρυπνες, γεμάτες λογισμούς και φόβους. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ξαλαφρώσουμε την ψυχή μας.

Διάβασα κάπου και σας μεταφέρω μια διδακτική ιστοριούλα.
Εν παραβολαίς…
«Ένας Χριστιανός βασανιζόταν συχνά από την έγνοια μελλοντικών δύσκολων υποθέσεων.
Ανησυχούσε πολύ για το τι θα γίνει αύριο, τι θα γίνει μεθαύριο, τι τον περιμένει την επομένη εβδομάδα και τα λοιπά. Όλη αυτή η φροντίδα έπνιγε την ψυχή του. Ήταν πολύ δυστυχισμένος.
Ωστόσο με την αναιμική του πίστη παρακάλεσε τον Θεό να του δώσει μια πληροφορία παρηγοριάς.
Κι ο Θεός, ο σπλαχνικός Πατέρας όλων μας, του απάντησε μ’ ένα πολύ παραστατικό όνειρο.

«Περπατούσε αυτός ο άνθρωπος σ’ ένα μακρινό δρόμο φορτωμένος με ένα σακί στην πλάτη.
Το φορτίο του ήταν βαρύ, ασήκωτο. Το έσερνε με πολύ κόπο και κάπου στάθηκε να ξαποστάσει.
-Μα τι κουβαλάω κι είναι τόσο βαρύ; αναρωτήθηκε. Ανόητος που είμαι! Ας το ανοίξω να δω τι βάρος έχω φορτωθεί!
Ανοίγει και τι βλέπει! Μικρά-μικρά δέματα.
Το ένα έγραφε απ’ έξω: «Άσ’ το αυτό για αύριο».
Ένα άλλο έγραφε: «Άς το αυτό για μεθαύριο».
Το τρίτο έγραφε: «Αυτό είναι για του χρόνου».
Κι άλλα δεματάκια έγραφαν μελλοντικές ημερομηνίες.
Τέλος έπιασε στα χέρια του ένα πολύ ελαφρό που έγραφε: «Αυτό είναι για σήμερα. Σήμερα κουβάλα μόνο αυτό!»
Με πολλή χαρά πήρε στα χέρια του το ελαφρό δεματάκι του και συνέχισε χαρούμενος, πανάλαφρος, λυτρωμένος, το δρόμο του!»

Αν κουβαλούσαμε μόνο της ημέρας το φορτίο δυσκολιών, πόσο πιο ξένοιαστη θα ήταν η ζωή μας!
Στο κάτω-κάτω ξέρουμε πόσες ημέρες ζωής μας ανήκουν, ώστε να φορτωθούμε τα βάρη που τις αντιστοιχούν!
«Μη ούν μεριμνήσητε εις την αύριον, η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής. Αρκετόν τη ημέρα η κακία αυτής».
Αυτά τα σοφά λόγια του Κυρίου ας ηχούν στ’ αυτιά μας την ώρα που πετάμε μακριά τα «δεματάκια» που δεν αφορούν τη σημερινή μας ημέρα.
Αυτή μας χαρίστηκε απ’ τον Θεό για να Τον γνωρίσουμε και να Τον αγαπήσουμε ξεκολλώντας από τις ατέλειωτες φροντίδες του αιώνος τούτου του απατεώνος!

ΤΟ ΆΓΙΟΝ ΌΡΟΣ ΑΠΌ ΨΗΛΑ.



ΤΟ ΆΓΙΟΝ ΌΡΟΣ ΑΠΌ ΨΗΛΑ.

Οι λειτουργικές μαρτυρίες στις γεροντικές διηγήσεις και αποφθέγματα 

ΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ  ΣΤΙΣ ΓΕΡΟΝΤΙΚΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ  ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
Αποτέλεσμα εικόνας για parintii desertului sfanta liturghie

https://ikee.lib.auth.gr/record/270434/files/GRI-2015-14890.pdf

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Απορίες μαθητών...

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

«Αφήστε τα παιδιά να ‘ρθουν κοντά μου, αν δεν γίνετε σαν αυτά δεν θα μπείτε στη Βασιλεία των Ουρανών». Ο λόγος δεν αφορά τις αρετές (που τα παιδιά δεν πρόλαβαν να έχουν), αλλά τη διάθεση! Την αμεσότητα δηλαδή της ειλικρίνειας και της εμπιστοσύνης προς τον πατέρα τους. Σε τελική ανάλυση την πίστη!
Μια παρέα παιδιών μού έθεσαν γραπτώς τα παρακάτω ερωτήματα. Ασυγχώρητο θα είναι να μην απαντήσουμε, όσο πιο ικανοποιητικά μπορούμε, όχι τόσο στις ερωτήσεις, όσο στις αγωνίες αναζήτησης που εκφράζουν οι ερωτήσεις αυτές.


 Ακόμα χειρότερο θα είναι αν σκανδαλίσουμε «ἕνα τῶν μικρῶν τούτων». Γιατί όπως λέει και ο Σαββόπουλος για τα παιδιά: «Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα».
Με την ειλικρίνεια της θεολογικής αμεσότητας της διδαχής της Εκκλησίας, προσπαθήσαμε να επισημάνουμε τον Τροφοδότη που «κάνει το Τραπέζι» σ’ όλους, μικρούς και μεγάλους, για το οποίο τραπέζι κάποιος φώναξε: «Ευτυχισμένος όποιος "θα φάει ψωμί" στο τραπέζι της Βασιλείας του Θεού.»

Ας αφουγκραστούμε, λοιπόν, τα ερωτήματα-αγωνίες των παιδιών μας.

Α. Ποιο είναι το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας;
 Το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας είναι να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Χριστό, να Τον αγαπήσουν και να μάθουν να αγαπούν και τους διπλανούς των, τους άλλους ανθρώπους, με τον τρόπο που αγαπούν τον εαυτό τους. Τότε, βεβαίως, γινόμαστε Εκκλησία, όταν γίνουμε μέλη του Σώματος του Χριστού. Όπως στο βιολογικό σώμα υπάρχουν διάφορα και πολλά μέλη, έτσι και στην Εκκλησία. Τα μέλη είναι πολλά, το σώμα είναι ένα. Τότε, το ένα μέλος φροντίζει το άλλο, το νοιάζεται αφού το αγαπά, και οι ανάγκες του καθενός γίνονται θέμα φροντίδας των άλλων. Όπως έγραψε και ένας ποιητής: «Δεν μπορώ να διακρίνω τη διαφορά, μεταξύ πνευματικού και πραγματικού».

 Δεν είναι ο ουσιαστικός σκοπός της Εκκλησίας η κοινωνική μέριμνα (φτωχοί-μετανάστες-αναγκεμένοι). Είναι διακονία αγάπης η φροντίδα για όλους αυτούς, αλλά δεν είναι ο σκοπός της Εκκλησίας. Οι χριστιανοί (αυτούς εννοούμε όταν λέμε Εκκλησία, και όχι αποκλειστικά τους κληρικούς) πρέπει να νοιάζονται κάθε πλησίον τους, από αγάπη όμως, όχι από σκοπιμότητα να γίνουν αποδεκτοί, επειδή έκαναν κάποιο καλό έργο. Η αγάπη γεννάει καλά έργα, δεν είναι όμως καθόλου σίγουρο ότι και τα καλά έργα γεννούν αγάπη! Πολλές φορές, ατυχώς, γεννούν εγωισμό ή καλύπτουν ανάγκες προβολής.

Η Εκκλησία έχει σκοπό να μοιράζει φως (που είναι ο Χριστός) στις καρδιές των  ανθρώπων, με το οποίο φως θα βλέπουν σωστά, πρώτα τον σκοπό της ανθρώπινης ζωής, και μετά θα φροντίζουν και για τους άλλους, αφού δεν γίνεται να αγαπάς τον Χριστό και να μην αγαπάς τους άλλους ανθρώπους, με τους οποίους ο Χριστός σε έκανε αδελφό.

Β. Πώς αποφασίσατε να γίνετε Ιερέας;
Όταν γνώρισα το πρόσωπο του Χριστού και κατάλαβα πόσο με (μας) αγαπάει, τότε είπα ότι θα προσπαθήσω να βοηθήσω και εγώ σ’ αυτήν τη φανέρωση της αγάπης του Χριστού. Ιερέας είναι μια θυσία, που προστίθεται στη θυσία του Χριστού. Είναι ένας δρόμος όχι εύκολος, αλλά πολύ όμορφος.
Είναι δρόμος στο διάβα του οποίου αποκτάς εμπειρία της προσωπικής αδυναμίας, των προκλήσεων της κοινωνίας και του σύγχρονου πολιτισμού, της έλξης της εξουσίας, της γοητείας του κύρους, αλλά και της πρόκλησης να δοθείς με γενναιότητα και πλήρη αφοσίωση στη μετάδοση της διδασκαλίας του Χριστού και στην υπηρεσία των αδελφών σου.
Ένας δρόμος στον οποίο μαθαίνεις να αφουγκράζεσαι το Ευαγγέλιο, να μην ενεργείς μόνος, ούτε υπερβολικά σίγουρος για τον εαυτό σου, ούτε υποκριτικά και άκαμπτα, ούτε με μια ψυχρή και ξερή (στεγνή) συμπεριφορά, που θα σε κάνει "λογιστή" του Πνεύματος και όχι τον καλό Σαμαρείτη, αυτό το πρότυπο του ιερέα.
Ένας δρόμος που οδηγεί, εσένα και όσους θέλουν να τον ακολουθήσουν, στον τόπο φιλοξενίας του Χριστού, στο Μυστήριο της Εκκλησίας.

Γ. Έχετε μετανοιώσει που γίνατε Ιερέας;
  Όταν γίνεται κάποιος Ιερέας δεν προσπαθεί να καταφέρει κάτι ή να αποδείξει κάτι. Απλώς παραδίνεται (έτσι πρέπει) στον Χριστό, και ο ίδιος υπάρχει ως μαρτυρία και φώς του Χριστού. Πώς μπορείς να μετανοιώσεις για κάτι τέτοιο; Ίσως κάποιες στιγμές να κουράζεται κανείς, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μετάνοιωσε. Και ο Χριστός ακόμα, κουβαλώντας τον Σταυρό Του καθώς ανέβαινε προς τον Γολγοθά, κουράστηκε και έπεσε! Δεν στάθηκε όμως... Σηκώθηκε και συνέχισε την πορεία. Και ο Ιερέας μπορεί να πέσει στη διαδρομή της ζωής, αλλά δεν πρέπει να μένει εγωιστικά απελπισμένος στα "συντρίμμια" της πτώσης του, αλλά να αναζωογονείται από την ελπίδα που δίνει ο Χριστός, ότι:

Άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Νεοκαισαρείας ο θαυματουργός (17 Νοεμβρίου)

 
Γεννήθηκε περίπου το 210 με 215. Οι γονείς του ήταν ειδωλολάτρες και είχαν μεγάλη κοινωνική θέση στη Νεοκαισάρεια του Πόντου. Μετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση του, ο Γρηγόριος μαζί με τον αδελφό του Αθηνόδωρο πήγαν στη Βηρυτό για να σπουδάσουν νομικά. 
 Ο Θεός όμως είχε άλλα σχέδια για το Γρηγόριο. Όταν περνούσε από την Καισαρεία, άκουσε το δεινό ερμηνευτή των Γραφών, Ωριγένη. Ο Γρηγόριος τόσο πολύ ενθουσιάστηκε μαζί του, ώστε άφησε τα νομικά και διετέλεσε επί χρόνια μαθητής του. 
 Κατόπιν πήγε στην Αλεξάνδρεια, και από εκεί επέστρεψε στη Νεοκαισάρεια με πλήρη θεολογική μόρφωση και άγιο ζήλο. 
Τότε ο Μητροπολίτης Αμασείας Φαίδημος διέκρινε τα χαρίσματα του και τον έκανε επίσκοπο Νεοκαισαρείας. Η επισκοπή αυτή είχε μόνο 17 χριστιανούς! Ο Γρηγόριος, όμως, δεν το θεώρησε υποτιμητικό. 
Βασιζόταν πολύ στη δύναμη της θείας χάριτος και πάντα είχε στο μυαλό του τα ενθαρρυντικά λόγια του θείου Παύλου: Να ενδυναμώνεσαι με τη χάρη που μας δίνεται από τη σχέση και την ένωση μας με τον Ιησού Χριστό. 
 Πράγματι, με τη χάρη του Θεού, ο Γρηγόριος έκανε καταπληκτικό αγώνα και εκχριστιάνισε σχεδόν όλη την πόλη. Και ενώ είχε παραλάβει 17 χριστιανούς, όταν πέθανε ειρηνικά στα τέλη του 270  είχαν απομείνει στην επισκοπική του περιφέρεια μόνο 17 ειδωλολάτρες! 
Υπήρξε δε τόσο εγκρατής στη γλώσσα του, ώστε δεν βγήκε απ' αυτή κανένας κακός, περιττός ή αργός λόγος. Γι' αυτό και ο Θεός τον κόσμησε και με το χάρισμα της θαυματουργίας.

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Κάθε αρετή έχει τον μισθό της και κάθε πάθος έχει τον αγώνα του.

Αποτέλεσμα εικόνας για νηστεια
 Χθες περισσότερο αλλά και σήμερα, είδα αναρτήσεις που λενε ότι δεν έχει αξία να νηστεύεις από τροφές αν δεν νηστεύεις από τα πάθη και άλλα τέτοια σχετικά.
Θα μας επιτρέψετε να εκφράσουμε κάπως διαφορετική άποψη. 

Κάθε αρετή έχει τον μισθό της και κάθε πάθος έχει τον αγώνα του.
Η άσκηση της αρετής της νηστείας είναι μία γενική, σωματική, αρετή, και είναι βοηθητική γιά όλες τις άλλες αρετές.
Αγωνιζόμαστε και ο Θεός βοηθάει. Νηστεύουμε και σιγά σιγά κόβουμε και τα άλλα πάθη.
Αλλά η νηστεία είναι απολύτως απαραίτητη στον πνευματικό αγωνιστή.
Το να μην μπορείς να κόψεις κάποιο άλλο πάθος, όπως την πολυλογία ακόμα και την κατάκριση, δεν σημαίνει ότι θα σταματήσεις την νηστεία. Όχι.
Εμείς θα νηστεύουμε, με ταπείνωση και επίγνωση και θα ζητούμε από τον καλό Θεό να μας βοηθήσει να ελαττώσουμε και να κόψουμε σιγά σιγά ή και μαχαίρι, και τα άλλα πάθη.
Καλόν αγώνα, αδελφοί μου. Καλή Σαρακοστή. Ο Χριστός, η χαρά, να μας ενισχύει. Αμήν.

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε...

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης


 Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;

 Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.
Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μηχανική και απαθή μνημόνευση των ονομάτων και στην ολοκάρδια προσευχή. Το ένα απέχει από τον άλλο, όσο ο ουρανός από τη γη.
Η προσευχή πρέπει να είναι ειλικρινής εκδήλωση αγάπης. Η αγάπη είναι η πρώτη και μεγάλη εντολή. Γι’ αυτό ο Θεός τη δέχεται. Και γι’ αυτό την περιμένει! Η αγάπη για τους ζώντες και κεκοιμημένους αδελφούς μας είναι χρέος. Το πρώτο από όλα. 
Κάθε λέξη στην προσευχή, κάθε λέξη που πηγάζει από τα βάθη της καρδιάς, έχει πολλή δύναμη: «Πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη», λέγει η Αγία Γραφή.

Και αν έχει τόση μεγάλη σημασία η μνημόνευση των ονομάτων ζώντων και κεκοιμημένων σε οποιαδήποτε προσευχή, πόσο μεγαλύτερη σημασία και αξία έχει, όταν μνημονεύονται τα ονόματα στην ιερότερη προσευχή, στη Θεία Λειτουργία; Στη Θεία Λειτουργία ο ιερέας επισφραγίζει τη μνημόνευση των ονομάτων ζώντων και κεκοιμημένων με τα λόγια «Απόπλυνον, Κύριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων Σου τω αίματί Σου τω αγίω».

«Νηστεία όπλον εστί προς την κατά των δαιμόνων στρατιά»

No automatic alt text available.
«Νηστεία όπλον εστί προς την κατά των δαιμόνων στρατιά»

Μέγας Βασίλειος

Κανένας δεν μιλούσε λιγότερο και η ομιλία του να έλεγε περισσότερα. (Στον Πατριάρχη Σερβίας Παύλο)

Αποτέλεσμα εικόνας για Патријарх Павле
«Κανένας στη θορυβωδέστατη εποχή μας δεν μιλούσε τόσο χαμηλόφωνα και ταυτόχρονα δεν ακουγόταν μακρύτερα. Κανένας δεν μιλούσε λιγότερο και η ομιλία του να έλεγε περισσότερα. Κανένας στη θεληματικά τυφλή εποχή μας δεν αντίκριζε την αλήθεια με περισσότερη ηρεμία».

Αποτέλεσμα εικόνας για Патријарх Павле

Ο Σέρβος ποιητής Μ. Μπέκοβιτς ,αναφερόμενος στον μακαριστό Πατριάρχη Σερβίας Παύλο
Εκοιμήθη στις 15 Νοεμβρίου 2009

Σαράντα μέρες αντάμα.(Δυο πτυχές για τις ψυχές...)

 Αντρείεψε ο καιρός σε μήνα Αρχαγγελίτη ! Ο Αη Γιάννης ο Χρυσόστομος που καρτέραγε απ του Σταυρού την μέρα εξαιρέτως να μνημονευθεί , εόρτασε ξανά και αυτός ! Το έρχου και ίδε του Αγίου Αποστόλου ακούστηκε σαν σάλπισμα εναρκτήριο!
Άφθαρτο χέρι ευλογεί,στόμα Χρυσό μιλάει !
Έρχου και ίδε Φίλιππος λέει και ακολουθάει !
Την επαύριον του Αγίου Φιλίππου , του Αη Φιλίππου την άλλη μέρα που λέει και ο φιλόθεος λαός μας , ( Ναι , όσο κι αν κάποιοι με σύστημα και σπουδή , λυσσαλέα πασχίζουν να τον …πιστοποιήσουν ως φιλήδονο , εμείς πεισματικά θα τον προσδιορίζουμε ως φιλόθεο!) πολλοί την προσμένουν ! 

Όχι για να στολίσουν τα Χριστουγεννιάτικα και να αρχίσουν να ετοιμάζουν τις λίστες με τα ψώνια και τους καλεσμένους να συρρεβεγιονάρουν …Έχουνε βέβαια και αυτοί μια λίστα να συμπληρώσουν ! Ένα κομμάτι από χαρτί , χωρισμένο στα δυό.Δυό πτυχές για τις ψυχές !Ζώντων και κεκοιμημένων!Αντάμα τα ονόματά τους !
Μην το φοβόμαστε στο πλάι τους να βρεθούμε!Είναι πιο ζωντανοί από τους …ζωντανούς αυτοί ! Σε κάθε Θεία Λειτουργία είναι εκεί στην πρόθεση , μαζί με τους Αγγέλους και έπειτα καρτερούν ν ακούσουν το δικό τους …απόπλυνον Κύριε και λυτρωτικά να ξανασάνουν…

Αρχινά η μικρή Σαρακοστή , το ευλογημένο Σαραντάημερο ! Θα ξεκινήσουν τα ταπεινά τούτου του κόσμου κάθε αξημέρωτο, αντάμα και αυτοί με έναν φιλακόλουθο παπά και τον πιστό του γέρο- ψάλτη, την μια απ τις σαράντα λειτουργιές ! Κάμε Θεέ μου να αξιωθούν πάλι να τις τελέψουν , να τις προκάμουν όλες και φέτος ! Και όταν κάποιος δικός τους , που τόσο αγάπησαν σταθεί στην δεξιά μεριά του διπτύχου, γεμίζουν τα μάτια τους με χαρμολύπης δάκρυα !


Μην και ξεχάσουμε κανέναν,στις πτυχές για τις ψυχές ! Μην μείνει αδειανό λευκό στο ψυχοχάρτι ! Όλοι να αναπαυθούν ! Και εκείνος που πάλι θαρρεί πως τον ξεχάσανε και κλαίει με παράπονο απαρήγορο …Θυμήσου τον φέτος αδελφέ μου και γράψτον εκεί στα δεξιά ! Κόψε μεγάλο κομμάτι από χαρτί ! Δεν τον κουράζεις τον παπά,κι αυτός να΄ξερες πόσο ευεργετείται ! 
 Ξεκινά το Σαραντάημερο! Όνηση και αναπαμό και ελεημοσύνη πνευματική ας προσφέρουμε!Χρέος μας παντοτινά ανεξόφλητο!Κρήνη ξεδιψαστική και αστείρευτη κάθε μικρή σπηλιά κάθε Αγία προσκομιδή στα Ιερά όλων των Εκκλησιών της φιλόθεης τούτης γης !Εκεί στην Βηθλεέμ και στον φριχτό τον Γολγοθά της Θείας πρόθεσης λαχταράνε οι ψυχές υγεία ψυχής και σώματος , ανάπαυση και πιότερο Φως !Καλό Σαραντάημερο ! 

Νώντας Σκοπετέας 

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Καλή Νηστεία με την προσμονή των Χριστουγέννων !.

 Αποτέλεσμα εικόνας για νηστεια χριστουγεννων καλη σαρακοστη
 Νηστεία από αύριο και μας χρειάζεται γιατί κάτι δεν παραδεχόμαστε και δεν έουμε καταλάβει ότι η νηστεία αποτοξινώνει τον οργανισμό,αλλά και μας οδηγεί σε μια άσκηση εγκράτειας παθών και λαιμαργίας.
Και πάνω από όλα δοκιμασία στην πίστη μας .Την αγάπη να προσμένουμε αυτά τα Χριστούγεννα με καθαρή καρδιά,και ψυχή απ όλα τα σκουπίδια που κουβαλάμε μέσα μας απ' την καθημερινότητα της ζωής της σκέψης μας αλλά και των συναναστροφών με τους γύρω μας, την οικογένεια και όλα όσα μας φέρνουν αντιμέτωπους με οργή ,θυμό ,κατάκριση και πάθη που μας εμποδίζουν να γίνουμε παιδιά στην αγκαλιά του Χριστού που θα γεννηθεί κι αυτά τα Χριστούγεννα ,γιατί μήπως δεν γινόμαστε παιδιά ;
 Μήπως δεν γυρίζουμε πίσω στις μνήμες των παιδικών μας χρόνων; 
Μήπως δεν νιώθουμε αυτή την μελαγχολία για κάτι που χάσαμε;
 Κι αυτό είναι η πηγή όπου σαν παιδιά διψούσαμε και πίναμε το καθάριο νερό της.
 Σαν μεγάλοι απομακρυνθήκαμε απο των ήχο των σειρήνων της ζωής ,της επιστήμης που όλα τα ψαχολογεί ακόμη και των διακόνων της πηγής όπου κάπου λάθεψαν κι αυτοί στο δρόμο ,αλλά πάντα υπάρχουν οι ξεχωριστοί οι ελάχιστοι σαν φως στο σκοτάδι και φτάνει μια νηστεία ,ένα πετραχήλι μια ευχή για να ποθήσει η καρδιά ξανά να δροσιστεί στην πηγή των παιδικών μας χρόνων της αθωότητας ..Αν αυτά τα Χριστούγεννα .δεν γεννηθεί ο Χριστός σε καθάριες καρδιές τότε ίσως είναι αργά για επιστροφή στην Ειρήνη της ψυχής και όλου του κόσμου,γιατί χάθηκε η ταπείνωση ,η αγάπη και η θέληση να παραμείνουμε άνθρωποι Χριστού και νικά το Εγώ μας ..
Καλή Νηστεία με την προσμονή των Χριστουγέννων !.

Από το facebook

Ένας άνθρωπος που παραβιάζει τον Κ.Ο.Κ. δείχνει οτι η πνευματική του κατάσταση δεν είναι καλή

 Σχετική εικόνα
Μπαίνω σ' ένα ταξί σήμερα, στο ραδιόφωνο έπαιζε Πειραϊκή Εκκλησία, στο καθρέφτη κρέμονταν σταυρουδάκια διάφορα κι ο οδηγός περίπου στα πενήντα μ' ένα πρόσωπο πραγματικά γαλήνιο. Του λέω που πηγαίνω, μου απαντά ευγενικά και αρχίσαμε το δρόμο για τον προορισμό μας. 

Κάποια στιγμή κι από ένα Στοπ πετάχτηκε ένας τύπος με μια μηχανή, χωρίς να λογαριάσει το απαγορευτικό. Εγώ -ως οδηγός- τσαντίστηκα, πράγμα που έδειξα στο πρόσωπο ενώ ο ταξιτζής απ' την άλλη,πρόσεξα ότι είχε ένα κομποσκοινάκι στο χέρι.
-«Πάτερ μου, τι τσαντίζεσαι» μου λέει «οι άνθρωποι που δε λογαριάζουν τον κώδικα κυκλοφορίας, δε λογαριάζουνε τίποτε μάλλον. Προσευχή θέλει, όχι τσαντίλα».
 Τον ρώτησα τι εννοεί κι αυτός παρευθύς μου έκανε ξεκάθαρη τη θέση του: 
«Όλοι μαζί, όταν δώσαμε για δίπλωμα οδήγησης συμφωνήσαμε κατά κάποιο τρόπο ότι θα σεβόμαστε τα σήματα γιατί αν δεν τα σεβόμαστε, τότε θα σκοτωθούμε και θα σκοτώσουμε... Έτσι δεν είναι; Ε, ένας άνθρωπος που παραβιάζει τον κώδικα δείχνει οτι η πνευματική του κατάσταση δεν είναι καλή. Βάζει το θέλημά του παραπάνω απ' την ασφάλεια των άλλων! Βλέπεις τον άλλον να παρκάρει ακριβώς πάνω στη γωνία του δρόμου χωρίς να λογαριάζει αν αυτός που βγαίνει απ' τον δρόμο έχει ορατότητα. Αν του στερήσεις την ορατότητα, τότε μπορεί και να τρακάρει. Εσύ όμως θα έχεις παρκάρει, θα έχεις κάνει τη δουλίτσα σου ή θα έχεις πάει σπιτάκι σου να ξεκουραστείς. Ο άλλος όμως που δε τον ξέρεις, θα έχει στουκάρει και μπορεί να βρεθεί -την ώρα που εσύ είσαι σπιτάκι σου- στο νοσοκομείο. Εσύ έκανες το θέλημά σου, ο άλλος όμως βρέθηκε σε κίνδυνο. Από το να βρίζουμε τους άλλους και να τους φασκελώνουμε, καλύτερα να προσευχόμαστε γι' αυτούς όχι για να τηρούν τον κώδικα κυκλοφορίας αλλά για να φωτιστεί το πνεύμα τους και να μάθουν να σέβονται και να υπολογίζουν την ανθρώπινη ζωή».
Ας ακούμε λοιπόν τον καθένα. Ο καθένας κάτι μπορεί να μας πει και να μας ωφελήσει. Η Σοφία ανήκει στο Θεό και την δίνει σε όποιον ο Θεός πιστεύει. Μακάρι κι εμείς να είχαμε τη Σοφία τούτου του ταξιτζή. Να τον έχει καλά ο Θεός στους δρόμους που οδηγάει.
Ιάσωνος ιερομονάχου

Το παλαιοτερο Ρολόι του Αγίου Ορους...

No automatic alt text available.
Το παλαιοτερο Ρολοι του Αγίου Ορους...
Απο το Μουσειο της Ι.Μ.ΙΒΗΡΩΝ 

«Νά κοινωνεῖτε μετά φόβου καί τρόμου, μέ καθαρή συνείδηση μέ νηστεία καί προσευχή»

Του ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
Σχετική εικόνα
Μέ ἀφορμή τή μνήμη (13 Νοεμβρίου) τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, θά σχολιάσουμε τήν «τοποθέτησή» του σ’ ἕνα οὐσιῶδες θέμα, πού ἀφορᾶ τό σύνολο τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν: «Πῶς καί πότε πρέπει νά κοινωνοῦμε». 
Μιά «τοποθέτηση» πού ἔχει παρερμηνευθεῖ, γιατί λέγεται «ἡ μισή ἀλήθεια, πού εἶναι τό χειρότερο ψέμα», μέ ἀποτέλεσμα ὁ μεγάλος Ἅγιος νά ἀδικεῖται.

Ὁ Ἅγιος ἔλεγε στά πνευματικά του τέκνα: «Βλέπω πώς κάτι δέν πάει καλά μαζί σας. Ὅταν ἔρθει τό Πάσχα εἴτε εἶστε καθαροί εἴτε ὄχι, κοινωνεῖτε ὅλοι. Ὅμως, στίς ἄλλες μέρες, ἐνῶ εἶστε καθαροί, δέν κοινωνεῖτε. Τί πρόληψη εἶναι αὐτή; Τί συνή­θεια εἶναι αὐτή; Ματαίως γίνεται ἡ Λειτουργία; Ματαίως λειτουργοῦμε; Πές μου, ἄν ἤσουν καλεσμένος σέ «τραπέζι», ἕτοιμος νά συμφάγεις, ἀλλά σηκώνεσαι καί φεύγεις, δέν προσ­βάλ­λεις μέ αὐτό τόν οἰκοδοσπότη πού σέ κάλεσε; Δέν θά ἦταν καλύτερα νά μήν παρευρεθεῖς καθόλου;
Ἔ! Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά σένα, πού παρευρίσκεσαι στή Λειτουργία καί φεύγεις ἀκοινώ­νητος». (P.G.62:29).
Ἄν μείνουμε σ’ αὐτό, βγάζουμε τό συμπέρασμα, ὅτι ὁ Ἅγιος ἦταν ὑπέρ τῆς καθημερινῆς Θ. Κοινωνίας.
Σχετική εικόνα
Ὅμως, ὁ Ἅγιος εἶπε καί ἄλλα: 
«Διόρθου τά πλημμελήματα (=τά μικρομαρτήματα) καί οὕτω μετά καθαροῦ τοῦ συνειδότος τῇ ἱερᾷ ἅπτου τραπέζη καί τῆς ἁγίας μέτεχε θυσίας». (P.G.49: 322). «Παρακαλῶ, θερμοπαρακαλῶ, ἱκετεύω καί μέ ὅλη μου τήν ψυχή ἀξιώνω, «πετάξτε» ἀπό πάνω σας κάθε ἁμαρτία, καί τότε νά κοινωνήσετε». (P.G. 49:229). «Ὅπως ὁ πόρνος δέν ἐπιτρέπεται νά εἰσέλθει στό Ναό, ἔτσι καί ὁ φθονερός. Πολύ δέ περισσότερο ὁ φθονερός». (P.G. 57:432). 
«Θά μοῦ πεῖς, πώς δέν πορνεύεις. Καί λοιπόν; Ποιά ἡ ὠφέλεια, τή στιγμή πού εἶσαι φιλάργυρος;!» (P.G. 60:219). «Ὅποιος κατακρίνει ἱερέα, εἶναι ἀνάξιος νά περάσει τήν ἐξώπορτα τοῦ Ναοῦ» (P.G.51: 204)

Εἶναι λοιπόν ἄξιοι ὅλοι αὐτοί νά κοινωνοῦν σέ κάθε Λειτουργία; Καί ὅμως πολλοί

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Ρωσία-Το σκαλισμένο μέσα στα άσπρα βράχια μοναστήρι

Αποτέλεσμα εικόνας για kostomarovo

 Στην Νοτιοδυτική Ρωσία,στην περιοχή του Βορονέζ,απλώνεται σε μία έκταση πολλών χιλιομέτρων μία βραχώδης κορυφογραμμή λευκού χρώματος.Το ασύνήθιστο χρώμα οφείλεται στα ιζήματα της Κρητιδικής εποχής,Η ονομασία προέρχεται από την κρητίδα, τη γνωστή κιμωλία, πέτρωμα μαλακό, ασβεστολιθικό και σχεδόν λευκό, που αποτέθηκε κατά το τέλος του σε εκτεταμένες ζώνες της Ευρώπης
Αποτέλεσμα εικόνας για kostomarovo
Ανάμεσα σε τέτοιους βράχους  βρίσκεται και το χωριό Κοστομάροβο,ενώ κοντά υπάρχει ένα ορθόδοξο μοναστήρι.Αυτό θεωρείται ένα από τα πιο παράξενα μοναστήρια της χώρας:οι ναοί και τα κελιά βρίσκονται στο βάθος των σπηλαίων,κρυμμένα ανάμεσα στα άσπρα βράχια.Στους υπόγειους χώρους του κυρίως ναού μπορούν να χωρέσουν δύο χιλιάδες άτομα.
Αποτέλεσμα εικόνας για kostomarovo
Ο τόπος αυτός ήταν ένα καταφύγιο για τους μοναχούς που έψαχναν έναν τόπο μακριά από τον κόσμο από τον 12ο περίπου αιώνα.Έφτιαχναν τα κελιά τους στο

Μη μου δείχνεις την ευλάβειά σου την ώρα που ακούς τα θεία λόγια, αλλά την ώρα της έμπρακτης εφαρμογής


«Μη μου δείχνεις τον αθλητή την ώρα της προπονήσεως, αλλά την ώρα του αγώνα. Μη μου δείχνεις την ευλάβειά σου την ώρα που ακούς τα θεία λόγια, αλλά την ώρα της έμπρακτης εφαρμογής»

 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Όταν ανακαλύπτεις την πύλη της καρδιάς σου,ανακαλύπτεις την πύλη του ουρανού

Image may contain: 1 person, text
Όταν ανακαλύπτεις την πύλη της καρδιάς σου,ανακαλύπτεις την πύλη του ουρανού

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Σήμερα στη Χιμάρα γκρεμίζονται οι τοίχοι, όχι οι ψυχές!(ΣΦΕΒΑ)

Αποτέλεσμα εικόνας για βορεια ηπειρος
Τους γνωρίζουμε καλά!
Είναι οι επίγονοι των αρχιτεκτόνων του ολοκληρωτισμού Εμβέρ Χότζα και Αλία.
Είναι οι επίγονοι εκείνων που ύψωναν ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, στην Ελληνική Βόρειο Ήπειρο και δολοφονούσαν πισώπλατα τους Έλληνες δραπέτες του «Παραδείσου» τους.
Τους γνωρίζουμε καλά!

Είναι τα παιδιά και τα εγγόνια εκείνων, που συμμάχησαν με τον Ιταλικό φασισμό στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της Ελλάδος και συνεργάστηκαν με τους Τσάμηδες για τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων της Θεσπρωτίας.
Είναι τα παιδιά και τα εγγόνια εκείνων, που για δεκάδες χρόνια, ποινικοποιούσαν την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη και την Ελληνική Εθνική καταγωγή.
Τους γνωρίζουμε καλά!

Είναι οι απόγονοι εκείνων που αποσχημάτιζαν ιερείς, που μετέτρεπαν εκκλησίες σε χαρτοπαικτικές λέσχες και έφτιαχναν γήπεδα πάνω στα αγιασμένα κόκκαλα των Ελλήνων ηρώων του 1940-41.
Είναι οι απόγονοι εκείνων που κατασκεύασαν τα ναζιστικού τύπου κολαστήρια του Σπατς και του Μπουρέλ.
Τους γνωρίζουμε καλά!

Είναι εκείνοι, που πριν από λίγα χρόνια δολοφόνησαν τον Αριστοτέλη, γιατί μιλούσε ελληνικά.
Είναι εκείνοι που πλαστογραφούν συστηματικά την Ιστορία, βυσσοδομούν διαχρονικά κατά της Ελλάδος, και «διεκδικούν» ανερυθρίαστα ελληνική γη.
Τους γνωρίζουμε καλά!

Σήμερα στη Χιμάρα γκρεμίζονται οι τοίχοι, όχι οι ψυχές!
Η ώρα της Χιμάρας, η ώρα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού θα έλθει!
Αυτό, το τελευταίο, ας το γνωρίζουν καλά!
ΑΘΗΝΑ,2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017
www.sfeva.gr

Σε μια από τις εισόδους του Αγίου Σπυρίδωνα(1835)

Image may contain: sky and outdoor

Σε μια από τις εισόδους του Αγίου Σπυρίδωνα.
Πιθανόν 1835-υδατογραφία
 Κεντρική πύλη Αγ.Σπυρίδωνος κατά το 19ο αιώνα δια χειρός Clarkson Stanfield

«Ο πράος άνθρωπος είναι ο άνθρωπος του Θεού»

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος


Τίποτε δεν αναπαύει τόσο πολύ τήν ψυχή όσο η πραότητα. Ούτε να εξαγριωνόμαστε για τις εναντίον μας ύβρεις, και αν ακόμη είναι κατώτεροι αυτοί που διαπληκτίζονται με μας, αλλά με την επιείκεια και την πραότητα να καταστέλλουμε το θυμό.
Γιατί τίποτε δεν υπάρχει πιο ισχυρό και τίποτε πιο δυνατό από την πραότητα. Αυτή εξασφαλίζει διαρκή γαλήνη στην ψυχή μας και την προετοιμάζει, σαν να πρόκειται να προσορμισθεί στο λιμάνι, και γίνεται αιτία για κάθε ανάπαυσή μας.

Γι’ αυτό και ο Χριστός διδάσκοντας εκείνη τη θεία διδασκαλία, έλεγε: «Μάθετε από μένα, ότι είμαι πράος και ταπεινός κατά την καρδιά, και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας». Γιατί τίποτε δεν αναπαύει τόσο πολύ την ψυχή και δεν την κάνει να ησυχάζει, όσο η πραότητα και η ταπεινοφροσύνη. Αυτές οι αρετές θα μπορούσαν να γίνουν γι’ αυτόν που τις έχει αποκτήσει, πολυτιμότερες από κάθε στέμμα και ωφελιμότερες από κάθε λαμπρότητα και δόξα. (Ματθ. 11,29).

Ο πράος λοιπόν άνθρωπος είναι αγαπητός σ’ όσους τον βλέπουν, αγαπητός και σ’ εκείνους που τον γνωρίζουν μόνον εξ ακοής. Και δεν υπάρχει κανείς που, όταν ακούσει να επαινείται ένας ήμερος άνθρωπος, δεν θα επιθυμούσε να τον δει και να τον χαιρετίσει και να τον έχει συνεχώς μπροστά στα μάτια του, γιατί θεωρεί κέρδος τη φιλία ενός τέτοιου ανθρώπου.

Κι’ αν ακόμη μερικοί διαπληκτισθούν μεταξύ τους για χρηματικές διαφορές, πηγαίνουν γρήγορα στον καλοκάγαθο και πράο, γιατί πιστεύουν, ότι κάθε διαφορά και φιλονικία θα βρει γρήγορα τη λύση της από την καλοσύνη εκείνου. Κι’ αν συμβεί ο ένας να αισθάνεται έχθρα προς τον άλλο, η ημερότητα του δικαστή τους αναγκάζει να γίνουν πράοι, αυτοί που εύκολα ξεσπούν σε οργή και θυμό …
Όπως η ακτίνα του ήλιου μόλις φανεί, διώχνει αμέσως το σκοτάδι, έτσι και ο καλοκάγαθος και πράος μεταβάλλει γρήγορα την ταραχή και τη διαμάχη σε ειρήνη και ησυχία.
Μην υπερηφανευόμαστε για κείνα που φοβίζουν τους ανθρώπους … Ώστε λοιπόν συμπεραίνουμε, ότι έναν άνθρωπο ήμερο, πράο και καλόψυχο κανένας δεν θα ήταν δυνατόν να τον φοβηθεί, αλλά όλοι τον σεβόμαστε, τον τιμούμε και τον ντρεπόμαστε. Δεν βλέπετε, πώς ένας άνθρωπος που προκαλεί φόβο, είναι μισητός και ανεπιθύμητος από όλους;

Ας μη θεωρούμε λοιπόν σπουδαίο πράγμα, αν μας φοβούνται οι άνθρωποι. Ο πράος και καλοσυνάτος άνθρωπος είναι πατέρας των ορφανών, προστάτης των χηρών, κηδεμόνας της φτώχειας, βοηθός των αδικούμενων και σ’ όλες τις περιπτώσεις επιβάλλει τη δύναμη της δικαιοσύνης.
Ο πράος πατέρας είναι σεβαστός στο παιδί και το πράο παιδί σεβαστό στον πατέρα και ο δούλος στον κύριό του και τον κύριο τίποτε δεν τον κάνει τόσο συμπαθή στους υπηρέτες, όσο η πραότητα. Γιατί, όταν τον δουν να διακρίνεται για την επιείκειά του και να συμπεριφέρεται σε όλους με πραότητα, πολύ τον εκτιμούν και τον θαυμάζουν και τον θεωρούν πιο πολύ πατέρα παρά αφέντη.


vimaorthodoxias.gr

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

«Η υποκρισία είναι καρπός του φθόνου και από αυτήν προκύπτουν όλα τα κακά»

Μεγάλου Βασιλείου
Αποτέλεσμα εικόνας για hypocrite
Ο υποκριτής κρατά το μίσος στο βάθος της καρδιάς του, επιδεικνύοντας επιφανειακή αγάπη, κατά τον ίδιο τρόπο που γίνεται με τους ύφαλους, οι οποίοι καλύπτονται με λίγο νερό, αλλά γίνονται απρόοπτο δυστύχημα γι’ αυτούς που δεν φυλάγονται.
Η υποκρισία είναι καρπός του φθόνου και από αυτήν προκύπτουν όλα τα κακά.
Όπως ακριβώς η σκουριά φθείρει τον σίδηρο, έτσι και ο φθόνος καταστρέφει την ψυχή που τον έχει. Και το σκληρό της ασθενείας είναι ότι δε μπορεί να την ομολογήσει, αλλά όμως σκύβει και είναι κατηφής και τα έχει χαμένα.

Ντρέπεται να ομολογήσει τη συμφορά… ότι είμαι φθονερός και πικρός και με συντρίβουν τα καλά του φίλου, κλαίω για τη χαρά του αδελφού και δεν υποφέρω να βλέπω τα ξένα καλά, αλλά κάνω συμφορά την ευτυχία των πλησίον μου.
Όπως ακριβώς η καπνιά είναι χαρακτηριστική ασθένεια του σιταριού, έτσι ο φθόνος είναι αρρώστια της φιλίας. Εκείνο, βέβαια, που θα μπορούσε κανείς να επαινέσει από το φθόνο είναι ότι όσο μεγαλύτερος, τόσο ενοχλητικότερος γίνεται στον κάτοχό του. Διότι ποιός απ’ αυτούς που λυπείται ζημίωσε ποτέ τα αγαθά του πλησίον; Κατέστρεψε όμως τον εαυτό του με το να λιώνει από τις λύπες.

Ο φθόνος είναι ένα δυσκολομεταχείριστο είδος έχθρας. Διότι οι ευεργεσίες τους μεν εμπαθείς τους κάνουν πιο ήρεμους, τον φθονερό δε και τον κακοήθη τον εξερεθίζει η καλή ευεργεσία και όσο περισσότερο επιτυγχάνει, τόσο περισσότερο αγανακτεί και στεναχωρείται και δυσανασχετεί.
Περισσότερο δηλαδή λυπείται για τη δύναμη του ευεργέτη, παρά ευγνωμονεί γι αυτά που γίνονται σ’ αυτόν. Οι σκύλοι εξημερώνονται με την τροφή και τα λιοντάρια γίνονται ήμερα με την περιποίηση, οι δε φθονεροί αξαγριώνονται ακόμη περισσότερο με τις περιποιήσεις.
Ας αποφύγουμε το αφόρητο κακό. Είναι εφεύρεση δαιμόνων, πρόσθετη σπορά εχθρού, εμπόδιο στην ευσέβεια, στέρηση της Βασιλείας. Πώς θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε; Εάν θεωρήσουμε ότι τίποτε από τα ανθρώπινα πράγματα δεν είναι μέγα ούτε θαυμαστό, αλλά έχουμε κληθεί να γίνουμε μέτοχοι των αιωνίων αγαθών.
Εάν, λοιπόν και ο θάνατος για μας από το φθόνο, σαν από πηγή, απέρρευσε, η έκπτωση από τα αγαθά, η αποξένωση από τον Θεό, η σύγχυση των θεσμών και η ανατροπή όλων των καλών της ζωής, ας εμπιστευτούμε τον Απόστολο και «μη γενώμεθα κενόδοξοι αλλήλους προκαλούμενοι αλλήλους φθονούντες».

Μνήμη Αγ.Ιωάννου του Ελεήμονος-Η γενναιοδωρία φέρνει την μεγαλύτερη χαρά

Από το γραπτό κήρυγμα της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας
12 Νοεμβρίου 2017(Κυριακή Η'Λουκά)
Αποτέλεσμα εικόνας για СВЯТИТЕЛЬ ИОАНН МИЛОСТИВЫЙ, АЛЕКСАНДРИЙСКИЙ, ПАТРИАРХ
 Σήμερα, εορτή του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος, Πατριάρχου Αλεξανδρείας, αυτού που έκανε όλη τη ζωή του ελεημοσύνη, η Εκκλησία μας ορίζει να διαβάζεται ένα αποστολικό ανάγνωσμα, στο οποίο αναρωτιόμαστε, αγαπητοί μου αδελφοί, για τον τρόπο διαχείρισης τω υλικών αγαθών, κυρίως σε σχέση με τους άλλους. Να είμαστε αυτάρκεις, να κρατάμε τα αγαθά για μας, να τα αξιοποιούμε για την δική μας καλοζωία ή να τα μοιραζόμαστε με τους άλλους, ιδίως αυτούς που δεν έχουν; Το δίλημμα προεκτείνεται: να σκορπώ όσα έχω ή να τα κρατώ για δύσκολους καιρούς; Να αποταμιεύω και να είμαι φειδωλός ή να νιώθω την ματαιότητα της ζωής και να επιτρέπω στον εαυτό μου να χαίρεται σκορπίζοντας ό,τι έχει και δεν έχει, εφόσον υπάρχει η δυνατότητα της αναπλήρωσης;

 Τα αγαθά θέτουν τον άνθρωπο μπροστά στο ερώτημα «τι είναι και τι φέρνει ηδονή, ευχαρίστηση;». Η εύκολη απάντηση είναι ότι ηδονή φέρνει η ικανοποίηση των επιθυμιών μας, που κάποτε γίνονται ανάγκες και δικαιώματα. Ανάγκη είναι η τροφή.
Ανάγκη όμως γίνεται και η αφθονία και η ποικιλία της τροφής. 
Ανάγκη είναι να υπάρχει ένα μέσο μεταφοράς για να εξυπηρετεί την πορεία προς την εργασία ή μία στοιχειώδη έξοδο για αναψυχή. 
Ανάγκη γίνεται όμως και η επίδειξη πλούτου και χλιδής με ένα πολυτελές αυτοκίνητο. 
Ανάγκη είναι η σχέση με τον συνάνθρωπο, ο έρωτας, η αγάπη. 
Ανάγκη γίνεται όμως και η παράδοση του εαυτού μας στην λαγνεία και τη φιληδονία, καθώς μετά ουκ έστιν όριον. Εξάλλου, η ανάγκη είναι δικαίωμα του ανθρώπου να εκπληρωθεί. Όμως η αφθονία, η χλιδή, η θεοποίησή της συνδυάζεται με το δικαίωμα του ανθρώπου να περιχαρακώνεται στο «εγώ» του και να μην κοιτάζει τις ανάγκες των άλλων. Έτσι εκλαμβάνουμε ως δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τους άλλους όπως τα αγαθά μας. Ως αντικείμενα δηλαδή που θα εκπληρώσουν τις ανάγκες μας, χωρίς να μας ενδιαφέρει αν έχουν συναισθήματα, αγωνίες, ανάγκες και εκείνοι, δικαιώματα. Οι καιροί μας μάς δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο πολιτισμός της κατανάλωσης είναι νοηματοδοτημένος στην χρήση των άλλων και στα δικά μας δικαιώματά έναντί τους.

Ηδονή, ευχαρίστηση φέρνει και η εξουσία. Η δυνατότητα που έχουμε οι

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ο Θεός δεν υπόσχεται,ότι η ζωή του Χριστιανού στον κόσμο τούτο θα είναι παραδεισένια!


«Ο Θεός δεν υπόσχεται,ότι η ζωή του Χριστιανού στον κόσμο τούτο θα είναι παραδεισένια!Παράδεισο υπόσχεται στην άλλη ζωή! »
 Δημήτριου Παναγόπουλου 

Η ιστορία του ύμνου της Παναγίας "Αγνή Παρθένε Δέσποινα"

Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul nectarie si maica domnului
Ένας ύμνος που δείχνει και περιγράφει την μεγαλοπρέπεια, την ομορφιά, την δύναμη και την αγάπη της Παναγίας μας, Της όντως πραγματικής και ουράνιας Μητέρας μας...
Αυτός ο πραγματικά όμορφος και συνάμα κατανυκτικός και θεάρεστος ύμνος, έχει γραφτεί από άγια χέρια, τα χέρια του Αγίου Νεκταρίου του Αιγίνης.Είναι ένας μη λειτουργικός ύμνος, που συνέθεσε ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης  κατά τη διάρκεια της θητείας του ως διευθυντής της Θεολογική Σχολής στην Ριζάρειο της Αθήνας.
Η παράδοση λέει ότι παρουσιάστηκε η Υπεραγία Θεοτόκος στον Άγιο Νεκτάριο και του ζήτησε να γράψει έναν ιδιαίτερο ύμνο που θα του τον έψαλλαν Αγγελικές χορωδίες για να τον καταγράψει... 






Αυτός λοιπόν ο ύμνος είναι το ''Αγνή Παρθένε Δέσποινα''
1. Αγνή Παρθένε Δέσποινα
Άχραντε Θεοτόκε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Παρθένε Μήτηρ Άνασσα
Πανένδροσε τε πόκε
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

Ο Βίος του Ἁγίου Μίλου(+10 Νοεμβρίου)

Αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
Ἡ πόλη τῆς Πάτρας ἔχει τήν «εὐλογία» νά ἔχει Ἱερό Ναό, μοναδικόν ἐν Ἑλλάδι, ἀφιερωμένο σ’ ἕναν ἄγνωστο σέ πολλούς Ἅγιο: Στόν Πέρση Ἐπίσκοπο καί Μάρτυρα Μίλο. (Μνήμη του 10 Νοεμβρίου). Καί τοῦτο γιατί, ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος ἐπέλεξε νά «ἀποκαλυφθεῖ» στήν Πάτρα, μέσα ἀπό ἕνα «σημαδιακό» θαῦμα, πού ἔκανε ἐν ἔτει 1939. Μέ ἀφορμή, λοιπόν, αὐτό τό θαῦμα, φανέρωση τοῦ Ἁγίου, καί μέ πρωτοβουλία τοῦ ἀειμνήστου θεολόγου Νικολάου Σωτηροπούλου (+2014), κτίσθηκε ὁ συγκεκριμένος Ναός. Τά «θυρανοίξια» ἔγιναν στόν Ἑσπερινό τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου (9.11.2006), ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.κ. Χρυσόστομο.
Αποτέλεσμα εικόνας για ναός αγιου μήλου πατρα

Ὁ Ἅγιος γεννήθηκε κατά τόν 4ου αἰ. Βαπτίσθηκε σέ νηπιακή ἡλικία. Ὄντας ἔφηβος, κλείσθηκε σέ μιά σπηλιά στή Βαβυλώνα, κοντά στόν «λάκκο τῶν λεόντων» (Δαν. 6:6-18), ζώντας ἔντονη ἀσκητική ζωή.Ἡ φήμη του διαδόθηκε στίς γύρω πόλεις καί στά γύρω χωριά, καί πλήθη λαοῦ κατέφθαναν πρός συνάντησή του. Χειροτονήθηκε, Διάκονος, Ἱερέας, Ἐπίσκοπος Σούσσης-Τελεπόλεως (350).
Ἡ Ἐπισκοπή του ὑπαγόταν στήν Ἀρχιεπισκοπή Μεσοποταμίας, πού εἶχε ὡς ἕδρα τή Σελεύκεια (σημερινή Βαγδάτη). Ἀρχιεπίσκοπος τότε ἦταν ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Συμεών (μνήμη του 17 Ἀπριλίου). Στήν Ἐπισκοπή τοῦ Ἁγιου Μήλου, ἀνῆκε καί τό νησί Καρία (ὅπου ὁ Μ. Ἀλέξανδρος «ἐγκατέστησε» στρατιῶτες ἀπό τήν Ἰκαρία. Παντρεύθηκαν, ἔκαναν οἰκογένειες, γι’αὐτό καί τό νησί ἐκλήθη Καρία). Στήν Ἐπισκοπή του ὑπαγόταν καί ἡ πόλη Οὔρ, πατρίδα τοῦ Ἀβραάμ, καί ἄλλες πόλεις τῆς Μεσοποταμίας, μέ ἔντονο χριστιανικό «χρῶμα». «Εἶδα ἐκκλησιές κοντά στούς ποταμούς Εὐφράτη καί Τίγρη(=Βαβυλώνα καί Σούσα)· εἶδα θερμούς χριστιανούς, πού ζοῦσαν ὅπως οἱ πρῶτοι χριστιανοί», ἔγραφε τότε ὁ πέρσης διανοούμενος Bardaisan (150- 200).
agios milos
Φαίνεται πώς κάποιοι δέν «πήγαιναν» τόν Ἅγιο, γιατί καί ὁ λόγος του καί ἡ παρουσία του ἦταν ἔλεγχος γι’αὐτούς. Καί ἔφθασαν στό σημεῖο νά ξυλοκοπήσουν τόν Ἐπίσκοπό τους, ἀλλά καί νά τόν διώξουν ἀπό τήν πόλη τους. Ὁ Ἅγιος φεύγοντας, τούς προείπε: «Ὁ Θεός θά σᾶς ἐπισκεφθεῖ σύντομα μέ τή ράβδο Του». Δέν πέρασαν τρεῖς μῆνες, καί τά ἔβαλαν μέ τό Βασιλιά τους. Καί ὁ Βασιλιάς τούς κατέσφαξε. Ταυτόχρονα ἔστειλε δεκάδες ἐλέφαντες, πού ἰσοπέδωσαν τά σπίτια τους καί ξερίζωσαν ὅ,τι πράσινο ὑπῆρχε στήν πόλη τους. Καί ὁ Ἅγιος ὡς ἀνεξίκακος καί καλός ποιμένας ἔχτισε πάνω στά ἐρείπεια τῆς πόλης τους Ναό πρός συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν τους. 
  Αποτέλεσμα εικόνας για ναός αγιου μήλου πατρα
Παράλληλα μέ τό προορατικό χάρισμα, εἶχε καί τό θαυματουργικό. Θεράπευε παραλύτους, δαιμονισμένους καί λοιπούς. (Καί ἐξακολουθεῖ νά κάνει θαύματα, σ’ ὅσους τόν ἐπικαλοῦνται ἐν πίστει. Καί γνωρίζουμε συγκεκριμένες περιπτώσεις). Ἀνέστησε ἀκόμα καί νεκρό. Στήν περιοχή του εἶχε γίνει ἕνας φόνος.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Η συνείδησή σου είναι η φωνή και ο έλεγχος του φύλακα αγγέλου

 Αποτέλεσμα εικόνας για sfintii inger pazitor
Η συνείδησή σου είναι η φωνή και ο έλεγχος του φύλακα αγγέλου, πού σου έστειλε ο Θεός στο άγιο Βάπτισμα.
 Και λέω η φωνή του φύλακα αγγέλου, γιατί δεν τολμώ να πω ότι συνείδηση είναι η ίδια η φωνή του Αγίου Πνεύματος μέσα σου... 

 Αγίου Δημητρίου του Ροστώφ

Στη θέση του δάσκαλου ο ιερέας του χωριού!


Στιγμές από ένα μακρινό παρελθόν αναβιώνουν καθημερινά στο Ματσούκι των Τζουμέρκων. Το Δημοτικό Σχολείο παραμένει χωρίς δάσκαλο εδώ και αρκετές ημέρες.
Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει η διαδικασία αναπλήρωσης καθυστερεί.. Ελλάδα της γραφειοκρατίας άλλωστε. Κι όχι μόνο καθυστερεί αλλά κανένας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πότε θα ξαναμπεί εκπαιδευτικός στην αίθουσα για τους τρεις μικρούς μαθητές, που οι γονείς τους επιμένουν στα ορεινά και κρατούν ζωντανή την ύπαιθρο!
Ελλείψει δασκάλου λοιπόν και στην αίθουσα μπήκε ο παπάς! Ο ιερέας του χωριού που τυγχάνει και γονιός ενός από τους τρεις μαθητές.
Η προσπάθειά του είναι απλή. Δεν φιλοδοξεί να διδάξει, ούτε να καλύψει το κενό. Απλά κρατά τα παιδιά στο σχολείο, σε επαφή με το φυσικό τους περιβάλλον και τα απασχολεί καθημερινά τις πρωινές ώρες..
Με τον τρόπο αυτό τους παρέχει διέξοδο, να μην είναι υποχρεωμένα να κάθονται όλη μέρα στο σπίτι τους με μοναδική απασχόληση την τηλεόραση ή τον υπολογιστή.
Αξιέπαινη η πρωτοβουλία του ιερέα... Όμως δεν είναι η λύση που όλοι αναζητούν. Ούτε βέβαια αποτελεί λύση η μεταφορά των τριών μαθητών στα Πράμαντα, όταν θα πρέπει να διανύουν πάνω από 45 λεπτά για να φτάσουν από το σπίτι στο σχολείο κι άλλο τόσο για να επιστρέψουν.. Ειδικά στην διάρκεια του χειμώνα.
Ελλάδα της γραφειοκρατίας... Που για να βρει έναν δάσκαλο δεν ξέρει πόσο χρόνο θα χρειαστεί!

Αντιμήνσιο καθιερωθέν υπό του Μητροπολίτου Πενταπόλεως Aγίου Νεκταρίου

No automatic alt text available.

Αντιμήνσιο καθιερωθέν υπό του Μητροπολίτου Πενταπόλεως Aγίου Νεκταρίου

Η παιδαγωγική του αγίου Νεκταρίου

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δορμπαράκης
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος νεκταριος ριζαρειος
Οἱ δράστες πού ἔφθασαν στό γραφεῖο τοῦ Διευθυντῆ τῆς Ριζαρείου Σχολῆς, ᾽Επισκόπου Πενταπόλεως Νεκταρίου, ἀπό τούς παιδονόμους  μέ τήν καταγγελία τῆς ῾βαρείας παραβάσεως τοῦ κανονισμοῦ᾽ ἦταν τέσσερις. Τούς ἔλεγαν Σωφρόνη, Παπαχρήστου, Λελεδάκη καί Περιτζόγλου. Φαίνονταν ἀγριεμένοι, ροδοκόκκινοι, ἕτοιμοι νά ὑποστοῦν τίς συνέπειες τίς ἀνταρσίας.
᾽Εκείνη τήν στιγμή ἔγραφε ῾παραινετικήν ἐπιστολήν πρός φίλον ἀδελφόν ἱερομόναχον᾽. Ξαφνιάστηκε μέ τόν θόρυβο. ῾Ο κονδυλοφόρος ξέφυγε ἀπό τά δάχτυλα, ἡ πένα πέταξε μιά σταγόνα μελάνι στό χαρτί.
- Πρός τί ὁ θόρυβος, τί συνέβη;
- Κύριε σχολάρχα, Σεβασμιώτατε... μέ συγχωρεῖτε, ἀπό δῶ ὁ Παπαχρήστου μέ εἶπε εἰς ἐπήκοον ολων σφετεριστή, δηλαδή κλέφτη.
- Εἶναι δυνατόν, ἀληθεύει; Σιγορώτησε ἤρεμος.
- Ψέμματα λέει... μοῦ ὕβρισε τήν πατρίδα. Εἶπε ὅτι ἐμεῖς οἱ Μετσοβίτες εἴμαστε Τουρκόγυφτοι καί τρῶμε νύχτα-μέρα γιαούρτι.
- Σοβαρῶς;
- Νά σᾶς πῶ, πετάχτηκε ὁ τρίτος. Νά σᾶς πῶ τήν ἀλήθεια. Δέν τοῦ ἔδωσε νά διαβάσει κάποια φυλλάδα, κάποιο περιοδικό...
- Ποῖον περιοδικόν;
- ῎Οχι περιοδικό...βιβλίο.
- Ποῖον βιβλίον;
- Τό ἡμερολόγιο τοῦ Σκόκου.
- Πῶς βρέθηκε εἰς τήν Σχολήν τό ῾Ημερολόγιο τοῦ Σκόκου;
- Δέν εἶναι ὁλόκληρο...εἶναι φύλλα-φύλλα. Τό πέρασε κρυφά ὁ Περιτζόγλου.
- Κι ἐσύ διατί κατηγορεῖσαι;
- Αὐτός, κύριε διευθυντά, πετάχτηκε κι ἔλαβε τόν λόγο ὁ παιδονόμος, αυτός εἶναι ὁ καθαυτό ὑποκινητής τῆς φασαρίας. Τούς ἐρέθιζε μέ τρόπο καί τούς ἔσπρωξε νά χτυπηθοῦν, γιά νά γελάει.
᾽Ακολούθησε σιγή.
Γύρισε, τούς κοίταξε στά μάτια ἕναν-ἕναν. Τούς κοίταξε μέ τά μεγάλα γαλανά μάτια του, χλωμός, βουβός, πικραμένος.
- Αὐτά ὅλα τά ὁποῖα ἐκάματε, ἄρχισε σιγά-σιγά νά λέει, μέ λυποῦν βαθύτατα. Μέ ἀναγκάζουν νά τιμωρήσω τόν ἑαυτό μου.
- Τόν ἑαυτό σας, κύριε σχολάρχα; ἔκανε καταγεμᾶτος ἀπορία ὁ παιδονόμος.
- Μάλιστα. Νά τιμωρήσω τόν ἑαυτόν μου εἰς ἀπεργίαν πείνης. Κύριε παιδονόμε, ἀπό ταύτην τήν μεσημβρίαν θά εἰδοποιήσετε τόν μάγειρον ἐπί τρεῖς ἡμέρας νά μήν μοῦ ἀποστέλλει φαγητόν. ᾽Εξηγήθημεν; Τήν ὥρα τοῦ φαγητοῦ θά προσεύχομαι διά τήν ἀνωμαλίαν.
- Μάλιστα.
- Μέ λυποῦν, παιδιά μου, μέ λυποῦν... σεῖς, αὐριανοί ἱερεῖς τοῦ ᾽Υψίστου! Πηγαίνετε, παρακαλῶ, καί εἴθε ὁ Κύριος νά ἀποστείλει ἔλεος καί φωτισμόν... εἴθε νά σᾶς συγχωρήσει.
᾽Απόμειναν ἄναυδοι. ᾽Απόμειναν νά τόν κοιτάζουν. Τά μάτια του μέσα στήν σοβαρότητα καί τήν συντριβή τους τόξευαν κάτι τό ἀνομολόγητο, κάτι τό μεγαλειῶδες.
- Πηγαίνετε... ξανάκουσαν τήν φωνή του. Καί παρακαλῶ μέχρι τῆς μεσημβρίας νά ἔχετε πλήρως συμφιλιωθεῖ. Διότι ἄλλως θά συνεχίσω τήν τιμωρίαν.
Τά πόδια κινήθηκαν, τά παπούτσια σύρθηκαν στό πάτωμα. Βγῆκαν ἀπό τό γραφεῖο ἕνας-ἕνας σκυφτοί, κατακίτρινοι, συνεπαρμένοι  ἀπό φόβο καί δέος.
Τό μεσημέρι καί οἱ τέσσερις δέν φάνηκαν στήν τράπεζα, δέν ἔβαλαν μπουκιά στό στόμα. Κλείστηκαν στίς κάμαρές τους κι ἔκλαψαν. ῎Εκλαψαν ὅσο ποτέ στήν ζωή τους᾽.
 (᾽Από τό βιβλίο τοῦ Σ. Χονδρόπουλου, ῾Ο ἅγιος τοῦ αἰώνα μας, σσ. 146-148).
1. ῾Η ῾κοσμική᾽ παιδαγωγική: ἀμνηστεία ἤ αὐστηρή τιμωρία.
῾Ο κοσμικός ἄνθρωπος, μπροστά στό παραπάνω γεγονός τῆς συμπλοκῆς τῶν μαθητῶν, θά ἀντιδροῦσε μ᾽ ἕνα διπλό ἀντιθετικό τρόπο: ἤ θά προσπαθοῦσε νά ἀμνηστεύσει τούς ἔνοχους μαθητές –νά ξεχάσουμε τό γεγονός -ἤ θά προέβαινε σέ αὐστηρή καί παραδειγματική τιμωρία, ῾γιά νά μάθουν᾽. Πράγματι. Καί οἱ δύο ἀπόψεις ὡς τάσεις παιδαγωγικές μποροῦν νά ἐπισημανθοῦν στήν σύγχρονη ἐποχή.
῾Υπάρχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι δέν πρέπει νά τιμωροῦνται τά παιδιά, ἔστω κι ἄν ἔχουν προβεῖ σέ ἐνέργειες ἀξιόποινες, διότι κάτι τέτοιο δέν βοηθᾶ στήν ὁλοκλήρωση τῆς προσωπικότητάς τους. Πολύ συχνά μάλιστα ἀκούγεται ἡ φράση ὅτι ῾δέν πρέπει νά δημιουργοῦμε στά παιδιά ψυχικά τραύματα᾽. Κι ἕνα τέτοιο ψυχικό τραῦμα γι᾽ αὐτούς εἶναι καί ἡ ὁποιαδήποτε τιμωρία τους. ῾Η πρόταση τήν ὁποία κάνουν γιά τίς κακές ἐνέργειες τῶν παιδιῶν εἶναι νά τά ἀφήσουμε ἐλεύθερα, χωρίς νά ἐπεμβαίνουμε στήν ζωή τους. ῾Παιδιά εἶναι, θά βροῦνε μόνα τόν δρόμο τους᾽ ὑποστηρίζουν.
῾Η ἄποψη αὐτή πού ἦταν καί ἡ κυριαρχοῦσα μέχρι τήν ἐποχή μας κρίνεται ὡς ἀνεύθυνη καί οὐτοπική. ᾽Ανεύθυνη, γιατί ἀπαλλάσσει τούς μεγαλυτέρους ἀπό τήν εὐθύνη πού ἔχουν γιά τήν διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων – βολεύει  ἐ μ ᾶ ς  ἡ παιδαγωγική αὐτή -, οὐτοπική, γιατί δέν λαμβάνει καθόλου ὑπόψη της ὅτι καί στά παιδιά ὑπάρχει ἡ ροπή πρός τό κακό καί τό πονηρό, ὁπότε εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπέμβαση τῶν μεγαλυτέρων διά τῆς ἀγωγῆς, ἰδιαιτέρως στήν περίπτωση παρεκτροπῆς τους ἀπό τόν σωστό δρόμο. Δυστυχῶς,  τά ἀρνητικά ἀποτελέσματα τῆς παιδαγωγικῆς αὐτῆς τά ζοῦμε μέ ἰδιαίτερη ὀξύτητα στήν ἐποχή μας: χουλιγκανισμός, κατάλυση κάθε αὐθεντίας, ἔλλειψη σεβασμοῦ. Τό μόνο ἄλλωστε πού εἰσπράττουν οἱ θιασῶτες τῆς τάσεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἀνυποληψία τους καί ἀπό τούς ἴδιους τούς νέους.
Στόν ἀντίποδα, βρίσκονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μπροστά καί στό παραμικρό παραστράτημα τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων προτείνουν ῾δραστικές καί ἀποτελεσματικές᾽ λύσεις. Κι οἱ λύσεις αὐτές εἶναι ἡ αὐστηρή τιμωρία τους. Γιά τούς ὑποστηρικτές τῆς παιδαγωγικῆς αὐτῆς ἡ τιμωρία καί ὁ νόμος εἶναι τό μόνο πού μπορεῖ νά συνετίσει τά παιδιά καί νά τα κρατήσει στόν ἴσιο δρόμο.
Δυστυχῶς, καί ἡ παιδαγωγική αὐτή δέν εἶναι ὀρθή, γιατί παραθεωρεῖ τήν ψυχή τοῦ παιδιοῦ καί τοῦ νέου, τά ἀντιμετωπίζει ὡς ζῶα καί πάνω ἀπό ὅλα στερεῖται ἀγάπης. Τό μόνο λοιπόν πού ἐγείρει ἡ στάση αὐτή εἶναι ἡ ἀντίδραση καί ἡ ἐπανάσταση. ῾Η ῾παιδαγωγική᾽ αὐτή πού ἐπικράτησε σέ παλαιότερες ἐποχές, δυστυχῶς δέν εἶναι ἄμοιρη τῆς νεώτερης ἀσύδοτης παιδαγωγικῆς πού ἀναφέραμε προηγουμένως. Αὐτή τήν γέννησε καί τήν ἐξέθρεψε.
2. ῾Η παιδαγωγική τοῦ ἁγίου: ἀντιστροφή κριτηρίων.
Στό περιστατικό ὅμως μέ τόν ἅγιο Νεκτάριο βλέπουμε μία ἐντελῶς διαφορετική νοοτροπία καί στάση, μία ἄλλη παιδαγωγική. ᾽Αντιμετωπίζει ὁ ὅσιος τό πρόβλημα μέ

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

Τι είναι ο Θεός για εμένα(Αγίου Νεκταρίου)


Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος: «Ὁ Θεός γιά μένα εἶναι δόξα, πλοῦτος καί καύχημα. Εἶναι τό γλυκύτατο καί πιό εὐχάριστο πράγμα. Εἶναι ἡ φροντίδα καί τό ἐντρύφημά μου. Ἡ ψυχή μου εἶναι δημιούργημα τῆς πνοῆς τοῦ Θεοῦ. Τό σῶμα μου εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ.

Θεία χάριτι εἶμαι γένος τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ τό Θεό ἔλαβα τήν ὕπαρξη ἀλλά καί τή δυνατότητα νά κινοῦμαι, ν᾿ ἀναπνέω καί νά μιλάω.
Στό Θεό καθημερινά ἐμπιστεύομαι τό πνεῦμα μου. Στό Θεό προσεύχομαι. Ζῶ μέ τό Θεό, δουλεύω καί βρίσκομαι μέ τό Θεό»…

Εἶμαι εὐτυχισμένος μέ τόν μεγάλο, ἰσχυρό καί ζῶντα Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι πάροχος βοηθός καί τελειωτής τῶν καλῶν. Εἶναι ἐπόπτης τῶν ὅσων σκέφτομαι, λέω καί κάνω. Δέχομαι τό Θεό ὡς φοβερό κριτή τῶν ὅσων ἔχω κάνει. Ἔχω Θεό ἤπιο καί συγχωρητικό, μακρόθυμο καί πολυέλεο, σωτήρα καί λυτρωτή.

Γνωρίζω Θεό πού εἶναι ἡ ἀρχή τῶν πάντων, πού δίνει τά ἀγαθά, πού εἶναι προνοητής, ἐπόπτης, πάνσοφος, παντογνώστης, πού γνωρίζει καί τά μέλλοντα καί τά παρόντα καί τά παρελθόντα. Ὑμνῶ, δοξάζω, εὐλογῶ καί ὑπερυψώνω τόν ἀγαθό, ἅγιο, δίκαιο καί ἀληθινό Θεό».
Προσκυνῶ καί λατρεύω τό φιλάνθρωπο Θεό. Πιστεύω στό Θεό, ἐλπίζω στό Θεό, ἀγαπῶ τό Θεό, πού εἶναι ἡ πηγή τῆς ἀγάπης. Ἡ ψυχή μου καί ἡ διάνοιά μου ἀνυψώνονται στό Θεό καί βρίσκουν ἀνάπαυση. Ἡ καρδιά μου ποθεῖ πολύ τό Θεό.

Ὁμολογῶ ἕνα Τρισήλιο καί Τρισυπόστατο Θεό. Κηρύττω ἕνα Θεό ἄναρχο, ἀΐδιο, ἁπλό, ὑπερούσιο καί ἀμέριστο. Τήν αὐτήν Μονάδα καί Τριάδα. Αὐτά ὁμολογῶ, πιστεύω καί κηρύττω».

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι
κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.